بسم الله الرحمن الرحیم   

اسوه استقامت

      عالم ربانی و فقیه اهل بیت  عصمت  و طهارت  و مرجع  عالیقدر جهان  تشیع ، حضرت آیت الله العظمی حاج سید یونس موسوی  نجفی اردبیلی  یکی       از  فقهاء  عظام  در قرن چهاردهم هجری قمری می باشد .  ایشان  به  سال   1293  هجری  قمری  (  برابر  با 1255  هجری شمسی  ) در خاندان علم و فضیلت و سیادت و روحانیت دیده به جهان گشود  .  پدر  معظم له مرحوم سید  محمد  تقی و جد   ایشان  ملا میر فتحعلی    از  روحانیون  سر شناس 

 منطقه بود ه اند.                                                                                                              

     سید پس از گذران دوران کودکی تحت تعلیم و تربیت والد خود، قرائت قرآن و دروس  مکتب خانه ای و مقدمات  علوم حوزوی را فرا گرفت  و درحلقه درس  علماء وقت حوزه علمیه اردبیل  ،  از آن جمله  حضرت آیت  الله سید  مرتضی  خلخالی  وارد   گردید   و  در سنین  نوجوانی  با  توجه   به استعداد درخشان خود به رتبه بالائی از علم دست یافت .  در سال1310 ق ( برابر با 1271 ش) ، عازم حوزه علمیه زنجان گشت و مدت  دو سال  از  دروس  معقول  و منقول  عالم عامل و فقیه زاهد آیت الله     العظمی آخوند ملا قربانعلی زنجانی معروف به( حجت الاسلام زنجانی ) و آیت الله آخوند ملا سبز علی زنجانی و آیت الله مجید حکمی – رضوان الله علیهم - بهره گرفت .  وی   در سال  1313ق  ( برابر با  1273ش)  به حوزه  علمیه  نجف  اشرف  که در آن زمان  با حضور علماءو فقهاء و فلاسفه بزرگ یکی    از  پرفروغترین  دورانهای  خود  را سپری  می کرد  ،  عزیمت  نمود  و از محضر آیات عظام  و علماء  اعلام  فاضل شربیانی  ، شریعت اصفهانی  ، سید  محمد  کاظم   طباطبائی  یزدی   و  آخوند  ملا  محمد کاظم

 خراسانی –  قدس الله اسرارهم – کسب  فیض نمود و به رتبه عالی اجتهاد نائل گردید .

    سید در میان  اساتید عالی مقام  خود بیش  از همه  به  آخوند خراسا نی اختصاص یافته و مدت  چهارده سال  از محضر پر  فیض  ایشان  مستفیض شد  به  گونه ای  که  بعنوان  یکی از  برجسته  ترین شاگردان  آن  بزرگوار

 معروف گشت .  

      حضرت آیت الله سید یونس اردبیلی پس از رحلت استاد نامی خود آخوند خراسانی  به  سال  1329ق  در حوزه علمیه نجف  بر کرسی تدریس نشست و جویندگان علم  و فضیلت را از گنجینه  دانش خود بهره مند ساخت . ایشان پس از چند سال  و همزمان با دوران مرجعیت زعیم  عالیقدر و مجاهد جهان تشیع  حضرت آیت الله العظمی میرزا محمد تقی شیرازی  - قدس سره –  به کربلای   معلی مشرف  شد  و در کنار  حضرتش  به مجاهدت  در راه  اسلام   همت  گماشت  و برای  مدتی نیز اداره  حوزه علمیه نجف اشرف از جانب آن مرجع  بزرگ  بعهده ایشان  واگذار شد .  

     آیت الله سید یونس اردبیلی در سال 1346ق در حالی که از علماء و فقها  بر جسته سرشناس  حوزه  مقدس  نجف اشرف  بشمار می رفت  به  زادگاه خود دار الارشاد اردبیل مراجعت نمود  .  از آنجا که در این تاریخ  عده ای از علماء و فقهاء عظام  حوزه علمیه  اردبیل  همچون آیات  عظام میرزا یوسف   مجتهد  اردبیلی  ، میرزا  علی  اکبر  آقا  مجتهد   ،  میرزا   عبد الله  اردبیلی  ، شیخ ستار اردبیلی و شیخ حسن طاهری و دیگران ، چهره در نقاب خاک کشیده بودند ، آقا  سید  یونس  بعنوان  یکی از علماء  اعلام در مسند  افتاء و مرجعیت  و  تدریس  و ارشاد نشست  و به رتق  و فتق  امور دینی منطقه در کنار علماء اعلام همت گمارد .

   ایشان در پانزدهم ربیع الاول سال 1354ق ( مصادف با 25 خرداد ماه سال1314 ش )  بقصد  اقامت و  مجاورت، عازم  مشهد مقدس  گردید  و  مورد  استقبال علماء و عموم طبقات آن سامان واقع شد .  بلافاصله پس از ورود  آیت  الله  العظمی  سید  یونس  اردبیلی  موج واقعه  ننگین  کشف  حجاب رضا خانی به مشهد مقدس فرا رسید  و آیت الله  سید  یونس  اردبیلی در کنار آیت  الله حاج حسین  قمی  و آیت  الله  میرزا  محمد  آقا زاده  و دیگرعلماء حوزه  علمیه مشهد مقدس، رهبری  نهضت مقاومت در برابر اقدامات ضد  دینی رضا خان را عهده  دار گردید .

پس از فاجعه کشتار مردم بپاخاسته در مسجد گوهر شاد ، در اواسط ربیع الثانی 1354 ق ( برابربا اواخر تیرماه سال 1314 ش )  آیت  الله اردبیلی  به  همراه  جمعی دیگر از علماء  مشهد دستگیر و در تهران زندانی  می گردند   و پس  از محاکمه ، ایشان  را به  زادگاه  خود اردبیل تبعید می کنند .

   آیت الله سید یونس اردبیلی در دوره دوم حضور خود در اردبیل نیز منشاء خدمات  و مرجع مراجعات دینی  و علمی گشته و به تدریس و تبلیغ و اقامه جماعت و دیگر شئونات و وظایف روحانیت همت گماشت .  پس  از  سقوط

رضاخان در سال 1320ش آیت الله سید یونس اردبیلی  مجددا  به مشهد      مقدس بازگشته  و  در عداد  مراجع معظم جهان تشیع قرار می گیرد . ایشان  در میا  علماء و  فقهاء و بزرگان عصر خویش علاوه بر اشتهارعلمی وفقهی در حد مرجعیت ،  به ویژگیهای چون تقدس   ، تقوی  ، زهد ،بی اعتنائی به زخارف دنیا ، شجاعت ، صراحت  لهجه  و اهتمام  به  نهی از منکر و امر به  معروف  شناخته  می شوند  و مورد  تکریم  و تعظیم  فوق العاده  بزرگانی   چون حضرت آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی، حضرت  آیت  الله  العظمی  حاج  آقا حسین  طباطبائی  قمی ، حضرت آیت الله العظمی محمد هادی  میلانی ، حضرت آیت الله سید ابوالقاسم  کاشانی  و دیگر اعاظم عصر خود واقع شد ه اند .

 حضرت امام خمینی - قدس سره الشریف -  علیرغم  اینکه از تعداد معدودی از   از  علماء  و مراجع  نام برده  و تجلیل کرده اند  ،  بارها و در موارد متعدد از ایشان یاد کرده و آن بزرگوار را مایه افتخار دانسته و از مبارزات سیاسی  و روحیه  ستم  ستیزی ایشان  تمجید  نموده اند  .  مقام  معظم  رهبری حضرت  آیت الله خامنه ای  - مد ظله العالی -  نیز ایشان را یکی از علماء مجاهد عصر حاضر دانسته مقام عالی ایشان را ستوده اند .  

  حضرت آیت الله العظمی سید یونس اردبیلی علاوه بر تربیت شاگردانی  چون : 

1 – آیت الله العظمی سید محمد حجت کوه کمره ای

2 – آیت الله شیخ محمد واعظ زاده خراسانی                                         

3 – آیت الله شیخ محمد علمی اردبیلی                                                   

4 – آیت الله حاج آقا مروج                                                                        

5 -  آیت الله شیخ کاظم مدیر شانه چی

6 – عالم ربانی حضرت حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ عبدالرحیم

 جعفری                                                                                                   

 7 – حضرت حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ یوسف صاحب الزمانی     

 8 – مرحوم حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید جواد مصطفوی

   و  بسیاری  دیگر ،  تالیفاتی  نیز  در  زمینه  فقه  و  اصول  از  خود  به  یادگار گذاشته اند که از آن جمله :

1 – رساله ای در صلوه المسافر 

2 – رساله ای در قاعده لاضرر

3 – رساله ای در فروعات علم اجمالی

4 – رساله ای در بحث ترتب

5 – رساله ای در معتقدات القاصر در اصول الدین

6 – حاشیه بر کتاب عروه الوثقی                                                         

 7 – دوره کامل رساله عملیه  با نام ( وجیزه المسائل )  

   نهایتا این مرجع عالیقدر و فقیه عالی مقام و عالم ربانی در 21 ذیقعده سال 1377ق  ( برابر با 30 اردیبهشت ماه سال 1337 ش )  به دیار باقی  شتافت و پس از تشییع با شکوه پیکر مطهرش در پایین پای مقدس  حضرت  ثامن  الحجج امام علی بن موسی الرضا _ علیه و علی آبائه و ابنائه آلاف التحیه و الثنا - به خاک سپرده شد .  - رحمه الله علیه رحمه واسعه  -    امید است با باز شناسی شخصیت و منش و روش ره روان صراط مستقیم  قرآن و عترت و تأسی به آنان  ، در راه  نورانی ایمان به خدای یکتا و عمل صالح استوار بوده و آحاد و افراد جامعه اسلامی را از هر گونه انحراف و

لغزش مصون بداریم .

بتوفیق من الله تعالی و منه و کرمه

دبیر خانه کنگره بزرگداشت حضرت آیت الله العظمی سید یونس موسوی نجفی  اردبیلی (ره)